Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Τι είναι το Θεοτοκάριο και πως θερμαίνει τη καρδιά εκείνου που το διαβάζει!



Τι είναι το Θεοτοκάριο και πως θερμαίνει τη καρδιά εκείνου που το διαβάζει!





Θεοτοκάριο
«Να διαβάζεις κάθε μέρα το Θεοτοκάριο. Αυτό θα σε βοηθήσει πολύ να αγαπήσεις την Παναγία. Και να δεις η Παναγία μετά!…Θα σου δώσει μεγάλη παρηγοριά»!
Τὸ Θεοτοκάριον εἶναι µοναχικὸ βιβλίο, τὸ ὁποῖο περιέχει κανόνες πρὸς τιµὴν τῆς Θεοτόκου σὲ ὅλους τοὺς ἤχους, διαφόρων ὑµνογράφων, οἱ ὁποῖοι ψάλλονται στὰ µοναστήρια ἀπὸ εὐλάβεια πρὸς τὴν Παναγία. Χρήση τοῦ Θεοτοκαρίου στὸν κόσµο γίνεται κυρίως τὴν περίοδο τῆς µεγάλης Σαρακοστῆς(ἀπὸ τὴν β΄ ἑβδοµάδα τῶν νηστειῶν καὶ ἐντεῦθεν), ὁπότε καὶ χρησιµοποιεῖται στὴν ἀκολουθία τοῦ µεγάλου ἀποδείπνου.
Ο πατήρ Παΐσιος έλεγε σε κάποια Μοναχή: «Να διαβάζεις κάθε μέρα το Θεοτοκάριο. Αυτό θα σε βοηθήσει πολύ να αγαπήσεις την Παναγία. Και να δεις η Παναγία μετά!…Θα σου δώσει μεγάλη παρηγοριά»!
«Και πότε να διαβάζω το Θεοτοκάριο», τον ρώτησε αυτή η Μοναχή. «Το βράδυ ή το πρωί;».
«Καλύτερα τις πρωινές ώρες – της απήντησε ο Γέροντας –, ώστε αυτά που διαβάζεις, να τα έχεις στο νου σου όλη την ημέρα. Το Θεοτοκάριο πολύ βοηθάει. Θερμαίνεται η καρδιά και συγκινείται».
Και μνημόνευε ο άγιος Γέροντας Παΐσιος τον Αγιορείτη παπα-Κύριλλο, τον Ηγούμενο της Μονής Κουλτουμουσίου, που δεν μπορούσε να συγκρατηθεί από τους λυγμούς και τα δάκρυα, όταν διάβαζε το Θεοτοκάριο!
Το «Θεοτοκάριο»  έκανε κυρίως  γνωστό τον Άγιο Νικόδημο ως θεοτοκόφιλο συγγραφέα το οποίο από την εποχή του ακόμα του Αγίου Νικοδήμου είχει εισαχθή προς χρήση στην λατρεία ιδιαίτερα στις μονές του Αγίου Όρους.  Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης συνέγραψε το Θεοτοκάριον, ή ακριβέστερα το «Νέον Θεοτοκάριον” το 1795 περίπου, ευρισκόμενος στην Ιερά Σκήτη του Παντοκράτορος. Στο έργο αυτό ο Άγιος έχει συγκεντρώσει εξήντα δύο κανόνες (62) εικοσιδύο (22) μεγάλων υμνογράφων, στους οποίους μάλιστα, δίδει ωραίους χαρακτηρισμούς:
«Λέγω δη Ανδρέας ο Κρήτης, ο αρχηγός των μελωδών και κύκνος της Εκκλησίας ο λιγυρόφωνος. Ιωάννης ο Δαμασκηνός, η μουσικωτάτη και γλυκύφωνος του Χριστού αηδών. Θεοφάνης Νικαίας ο Γραπτός, ο ηδύλαλος και ωδικώτατος κόττυφος. Ιωσήφ Υμνογράφος, η πολύφωνος, και τορόφωνος των πιστών χελιδών». Συνεχίζει για τους είκοσι δύο υμνογράφους να βρίσκει παρόμοιους χαρακτηρισμούς.
Σχετικά με το «Θεοτοκάριο» υπάρχει μία συγκινητική σύσταση προς τον π. Θεόκλητο του γνωστού Γέροντος Αθανασίου του Ιβηρίτου, μεγάλου λάτρη και υμνητή της Παναγίας μας, ο οποίος επί πολλά έτη διετέλεσε βιβλιοθηκάριος της Ι. Μονής των Ιβήρων. Του γράφει τα εξής ο Γέροντας Αθανάσιος: «Να αφήσεις ένα Χαιρετισμόν από τους τρεις και να εισαγάγης το Θεοτοκάριον καθ’ ημέραν. Θα ευαρεστήσης τη Δεσποίνη και τω συλλέκτη Αγίω Νικοδήμω. Πρόσεξε την σκέψιν ταύτην, που μου επήλθεν εν στιγμή αναγνώσεως του Θεοτοκαρίου. Οι Χαιρετισμοί και το Θεοτοκάριον, ο ουρανός και η γη να παρέλθουν, αυτά όμως να μη λείψουν καμμίαν ημέραν του έτους».
Ο ἅγιος Νεκτάριος, πού μέ τή Χάρι τοῦ Θεοῦ καί τήν ἁγιότητά του εἵλκυσε στούς καιρούς μας τήν ἀγάπη, τήν τιμή καί τήν εὐλάβεια ὅλων τῶν ᾿Ορθοδόξων, ἦταν καί πολυγραφώτατος συγγραφεύς. Τό ἁγιασμένο πνεῦμα του μᾶς ἄφησε συγγράμματα θεολογικά, δογματικά, λειτουργικά καί οἰκοδομητικά, πού κυκλοφοροῦν καί μελετῶνται ἀπό πολλούς πιστούς. Συγχρόνως εἶχε καί χάρισμα ποιητικό, ὑμνογραφικό καί ἀνύμνησε μέ αὐτό πρό πάντων τήν ῾Υπεραγία Θεοτόκο, τήν ὁποία ἰδιαιτέρως εὐλαβεῖτο.
Συνέθεσε πολλούς ὕμνους καί ὠδές πρός τήν ᾿Αειπάρθενον, πού ἀπετέλεσαν μιά ὡραία συλλογή μέ τίτλο «Θεοτοκάριον». Στήν εἰσαγωγή αὐτοῦ τοῦ βιβλίου ἀναφέρει ὁ ἴδιος ὅτι οἱ ὕμνοι του αὐτοί εἶναι ἔκφρασι τῆς εὐγνωμοσύνης του πρός τήν Παναγία.
«᾿Εποίησα ᾠδάς τινας καί ὕμνους πρός αἴνεσιν καί ἀνύμνησιν τῆς Παναγίας Μητρός τοῦ Κυρίου, τῆς Γοργοεπηκόου καί ταχείας εἰς ἀντίληψιν, βοήθειαν καί προστασίαν τῶν ἐπικαλουμένων αὐτήν, καί πρός ἔκφρασιν τῆς ᾿Απείρου πρός αὐτήν εὐγνωμοσύνης μου διά τάς πολλάς πρός ἐμέ Αὐτῆς εὐεργεσίας».
Στίς ᾿Ωδές καί στούς ῞Υμνους αὐτούς ἀπευθύνεται ὁ ῞Αγιος μέ θερμό καί προσωπικό τρόπο πρός τήν Θεοτόκο καί καταφεύγει μέ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στήν Χάρι της.
«Παναγία μου, Δέσποιν᾿ ἐπάκουσον,
εἰς τήν Σήν παρρησίαν ἐπήλπισα»,
λέγει στήν Α´ ᾿Ωδή. Καί στόν Ζ´ ῞Υμνο προσθέτει·
«Δέσποινά μου Θεοτόκε,
ἡ ἐλπίς μου, ἡ ἰσχύς μου,
ἡ θερμή μου προστασία
σκέπη καί καταφυγή μου…».
Ωρισμένοι ἀπό τούς ὕμνους τοῦ ῾Αγίου, ὅπως ὁ πασίγνωστος καί κοσμαγάπητος «῾Αγνή Παρθένε», μελοποιήθηκαν καί ψάλλονται καί εὐφραίνουν τήν καρδιά μας. ῞Ολοι δέ γενικά οἱ ὕμνοι τοῦ «Θεοτοκαρίου» του βοηθοῦν στίς προσευχές μας καί στήν ἔκφρασι τῆς τιμῆς μας πρός τήν Θεομήτορα.
Επιμέλεια κειμένου Χώρα Του Αχωρήτου
Πηγές :

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου | Λυκαβηττός , Αθήνα .


***

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου | Λυκαβηττός , Αθήνα .

*********

Είχα πάει κάπου στα 12 με 13, απ' έξω απ' αυτό το εκκλησάκι!
Όνειρο, τώρα που μεγάλωσα πολύ, να ξαναπάω!

Μεγάλη Η Χάρη του Αγίου Γεωργίου, να μας Βοηθά!

Δημόσια Προσευχή - Άγιος Ταξιάρχης

Πήγα στο φεις να δω καμιά είδηση. Κορυφαίες αναρτήσεις πρωταγωνιστεί το survivor.
Δεν βλέπω τηλεόραση, δεν είδα, δεν ξέρω, δεν κατηγορώ.
Παλιότερα δεν έχανα τίποτα, αλλάζει ο άνθρωπος μεγαλώνοντας, πήγα να βγω και πέτυχα αυτή την Προσευχή μιας γιαγιάς!
Δεν το βρίσκω τυχαίο, θέλω να συμπροσευχηθώ κι εγώ για το εγγόνι της, να ξεπεράσει ΟΛΑ του τα προβλήματα και συνάμα να γράψω παρακάτω, ένα θαύμα του Αγίου που έκανε τελευταία σε έναν δικό μου άνθρωπο και είχα κατά νου, να το καταγράψω.
Μεγάλη η Χάρη Του, να βοηθάει όλον τον κόσμο και να προσέχει την αγαπημένη μας Λέσβο!

(Υγ. Έσβησα το όνομα της γιαγιάς, γιατί μετά πρόσεξα ότι είναι κλειστή η ομάδα, κι ίσως δεν έχω δικαίωμα αναδημοσίευσης, μα είναι Συνπροσευχή, για ΚΑΛΟ είναι, αδυνατώ να το σβήσω, ας με συγχωρήσουν, παρακαλώ! )

Άγιε του θεού Ταξιάρχη σε παρακαλώ από καρδιάς το εγγόνι μου να ξεπεράσει το πρόβλημα του σε παρακαλώ κάνε το θαύμα σου
*****



Απόγευμα ήταν κι ένα μηχανάκι μ' ένα ζευγάρι πήγαινε στην πορεία του, ευθεία. Τα παιδιά δεν φορούσαν κράνος, ένας δρόμος χώριζε τα σπίτια τους και πήγαιναν απ' το ένα σπίτι στο άλλο.
Δε ξέρω και να τα περιγράψω σωστά, αν και είδα το σημείο, και τα ξερά αίματα, μέρες μετά.
Από ανηφόρα και με στοπ, από αριστερά, βγήκε μια κοπέλα με αυτοκίνητο και τους χτύπησε.
Την κοπέλα στο γόνατο (το τσάκισε) και μηχανάκι και παιδιά έπεσαν κάτω.
Το αγόρι χτύπησε στο κεφάλι, χιλιοστά το χώριζαν απ' το κράσπεδο. Λίγο ακόμα και θα έμενε στον τόπο.
Αίματα άρχισαν να τρέχουν στο πρόσωπό του, πρόλαβε να προσευχηθεί, έχοντας ακόμα τις αισθήσεις του.
Κι εκεί, πριν τις χάσει, είδε ένα αυτοκίνητο να σταματά. Άνοιξε η πόρτα, κατέβηκε ένας κύριος, ήταν χειρούργος ορθοπεδικός Μεγάλου Νοσοκομείου Αθηνών.! του έδωσε τις πρώτες βοήθειες, σταμάτησε την αιμορραγία, ετοίμασε τα παιδιά και τα δυο και τα πήρε έτοιμα και σωσμένα το ασθενοφόρο και τα πήγε Νοσοκομείο.

"Ο Άγιος Ταξιάρχης με έσωσε!" μου είπε. "Οκτώ ράμματα μόνο, αλλιώς θα κλαίγατε..."
"Πώς το ξέρεις αγόρι μου, ότι σ' έσωσε Αυτός ο Άγιος;"
Η κοπέλα μου τον έχει Προστάτη της, τον επισκέπτεται συχνά, και λίγο πιο πέρα από κει, έχει ένα Προσκυνητάρι αφιερωμένο Σ' Εκείνον!"

...Δεν αμφέβαλλα, φυσικά, απλά ήθελα ν' ακούσω!
Ξέρω την Δύναμη του Αγίου, έχω πάει κι εγώ στον Ταξιάρχη τον Μανταμάδο, Τον είχα δει να κοκκινίζει (χρόνια πολλά πίσω, τα παιδιά μου ήταν μικρά), έχω ακούσει για πολλά Θαύματά Του, έχει κάνει και σε άντρα φίλης μου Θαύμα και του έχει τάξει το σπαθί της.... (δε ρώτησα αν μπόρεσε ακόμα, να το πάει.)

Μεγάλη η Χάρη Του, Τον ευχαριστώ κι εγώ που προστάτεψε με τις φτερούγες Του αυτά τα δυο παιδιά!

Θαύμα ήταν ΘΑΥΜΑ!
Δεν περνάνε τυχαία οι πραγματικοί γιατροί στον δρόμο, όταν σε τρακάρουν...!
Δεν το έγραψα στην ώρα του, γιατί και τότε έλειψα πάλι, δεν το είχα εμπεδώσει στις μεγάλες του διαστάσεις.... από πόση στεναχώρια μας γλύτωσε!...
Τον Ευχαριστούμε και τον Δοξάζουμε, έτσι κι αλλιώς!
   

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

ΕργοΧαλκιδικής γιορτή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη

ΕργοΧαλκιδικής γιορτή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη

Κι ήρθε το βράδυ, να μου δώσει ο Άγιος Αθανάσιος, Σημάδι, χαρά και συγκίνηση, βλέποντας αυτό το βιντεάκι, όσο και τόσο τυχαία, γιατί στην ζωή μας, τελικά, τίποτα δεν είναι τυχαίο!


ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Άγιος Αθανάσιος (Άθανας), Ζαγοράς

*******************

Άγιος Αθανάσιος (Άθανας), Ζαγοράς

Σε προηγούμενη ανάρτηση των Αθηνών, έγραφα πως πέτυχα τον Άγιο Αθανάσιο κλειστό, αλλά πήρα το μήνυμα, πως με περιμένει στο χωριό μου.
Νόμισα πως το μετέφρασα σωστά, εννοώντας, πως θα πήγαινα για άλλη μια χρονιά, μέχρι το προσκυνητάρι, κάτω στους πρόποδες, όπως κάνω τα τελευταία χρόνια και τον χαιρετάω από μακριά.
Στην άδεια, εννοώ, ναι, και θα μάζευα και κυκλάμινα που πάντα μου έχει φυλαγμένα…
Τελικά, όντως ήθελε να πάω και μάλιστα γρήγορα!
Μέρες πάλευα με τα βάτια της αυλής, πτώμα στην κούραση, κάποια στιγμή χτύπησε τηλέφωνο ο άντρας μου.
«Να πας να ρωτήσεις τον παπά, αν νοικιάστηκε το περίπτερο και να μου πεις! Κάποιος ενδειαφέρεται.»
Απογευματάκι, πήγα να τον βρω, έλειπε όμως και μιλήσαμε τηλεφωνικά, με την βοήθεια της νεοκόρου.
Εκεί που χαιρέτησα για άλλη μια φορά τον Άγιο Γεώργιο, ακούω την νεοκόρο Καλυψώ, να μου λέει:
«Κατερίνα, μιας και είσαι εδώ, δεν έρχεσαι κι εσύ, αύριο, να μας βοηθήσεις, γιατί θα είμαστε μόνο δυο γυναίκες, να καθαρίσουμε τον Άθανα, για την γιορτή του;
Έμεινα άφωνη.
Ανατρίχιασα. Νόμισα πως τα λόγια της τα έλεγε Άλλος!
Κοιτώντας το χέρι μου που είχα δεμένο, γιατί πονάει απ’ την κούραση, έχει αποκτήσει ήδη και ευαισθησία, γυρίζω και της λέω:
«Θα έρθω!»
Αυτό ήταν!
Όσο μπορούσα θα βόηθαγα, με την ψυχή μου!
Πέμπτη 26 Ιούνη, πρωί πρωί, ανηφορήσαμε.
Είμασταν περισσότερα άτομα. Πέντε στην αρχή, μετά ήρθε και ο παπάς με την παπαδιά του, σύνολο επτά!
Φύγαμε μεσημέρι, κουρασμένοι απ’ την ζέστη, σωματικά, ψυχικά όμως, γεμάτοι!
Πολύ ιδιαίτερη εμπειρία, δεν την είχα ξαναζήσει!
Συγκλονισμένη απ’ τα Θαυμαστά Του, συγκινημένη απ’ την τιμή, να με θέλει, να βοηθήσω κι εγώ!
Όπου να ‘ναι, θ’ αρχίσει η αγρυπνία, εκεί!
Έτοιμα ήδη τα καντηλάκια με το λαδάκι μου, κ.λ.π. για την Γιορτή Του, Βοήθειά μας, για όλον τον κόσμο!

Περισσότερα, άλλη στιγμή! 


























Το παρεκκλήσι του Αγίου Συμεών, αδύνατον να μού σταθεί....!
Είχε τους "λόγους" Του και τα Σημάδια Του!








Η πρώτη εικόνα ΤΟΥ που είδα, όταν καταφέραμε να ανοίξουμε την πόρτα....
...Ιστορία. Δεν άνοιγε. Ήθελε περισσότερο "βάθος" η Προσευχή μας.



















































Το φυτίλι  της φύσης, θάμνος δίπλα στον Άγιο!





































Και το βιντεάκι της καμπάνας: