Άγιος Γεώργιος Ζαγοράς
... μετά τον γάμο...
"...Άϊ Γιώργη μου... Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ..."
...Μεσημέρι πέρασα, πολύ κουρασμένη.
Κανένα ωτο - στοπ στον δρόμο της ημέρας μου...
Λες και ο Άγιος ήθελε να ξαναπεράσω από κει, αν και συνήθως πάω απ' τον κάτω δρόμο.
...Ήξερα ότι η νεοκόρος είχε σκουπίσει... όμως ο αέρας, με καινούργια φθινοπωρινά φύλλα είχε γεμίσει το προαύλιο... και όχι μόνο!
...Φανταχτερά στολίδια του γάμου, παντού, σα να έγινε τώρα!
Μα που ήταν κρυμμένα, την προηγούμενη μέρα;
...Ντράπηκα. Ζήτησα νοερά "ΣΥΓΓΝΩΜΗ", απ' τον ΆΓΙΟ!
Αν έβρισκα σκούπα μπροστά μου, κι αν είχα σωματικές δυνάμεις, θα σκούπιζα...
...Όταν είδα και την σκεπή... να μου λαμπυρίζουν, το "πήρα" σαν ελπίδα.
"Ας είναι για ΚΑΛΟ, ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ, ΆΓΙΕ... τα δικά μας "σκουπίδια" χαράς..." είπα μέσα μου... και ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΤΗΣΑ, Εκεί, ξέροντας όμως πως είναι ΠΑΝΤΟΥ! όπως όλοι οι ΆΓΙΟΙ, ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ, ΧΡΙΣΤΟΣ και ΠΑΝΑΓΙΑ, ΠΡΟΦΗΤΕΣ, κ.λ.π.
Αυτά, εν ολίγοις.
