Ο ΠΑΙΚΤΗΣ - Φιόντορ Ντοστογέφσκι, Ταξίδι, Γόνατο, ΤΗΝΟΣ, ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Ο ΠΑΙΚΤΗΣ - Φιόντορ Ντοστογέφσκι, Ταξίδι, Γόνατο, ΤΗΝΟΣ, ΑΦΙΕΡΩΣΗ

(Αυτός ο τίτλος, μπορεί και ν' αλλάξει, παιδιά!)

***

Άθλιε σκλάβε, το ξέρεις ότι ένας μήνας μιας τέτοιας ζωής αξίζει περισσότερο απ' όλη την υπόλοιπη ζωή σου;

σελ. 220

Αμφέβαλλα άραγε έστω κι ελάχιστα για τον εαυτό μου;
σελ. 239

Εγώ, πάλι, δεν είχα που να πάω, κάθισα, κι έτσι από μόνος μου έγινα υπηρέτης.
σελ.241

Και τα κέρδισα αυτά ριψοκινδυνεύοντας κάτι παραπάνω κι από τη ζωή μου. τόλμησα να ριψοκινδυνεύψω και να 'μαι πάλι ανάμεσα στους ανθρώπους!
σελ. 243

Να τι μπορεί να σημαίνει καμιά φορά το τελευταίο φιορίνι! Κι αν είχα χάσει τότε το κουράγιο μου, αν δεν είχα τολμήσει να ριψοκινδυνέψω;
Αύριο, αύριο θα τελειώσουν όλα!

Ο ΠΑΙΚΤΗΣ
Φιόντορ Ντοστογέφσκι

***
*****
Κάποτε δακτυλογραφούσα πολλά αποσπάσματα ή έκανα επιλογές σ' αυτά, απόψε, ότι πέτυχα και στα γρήγορα, για να προλάβω την μέρα που μπήκε βιαστική!

Αυτό το βιβλίο το είχα στην κουζίνα, από τότε που το πήρα, για να το διαβάσω πρώτο!
Δεν μού κάθονταν, όμως!
Μέχρι και που το ζύγισα μια μέρα του χειμώνα (τότε... με τις μερίδες του titroo.gr !!!), κι έλεγα, πόσο "βαρύ" να είναι, άραγε;

Έλα μου, ντε!
Πόσες μερίδες να βγάζει;
Καντάρια!

Την έταξα αυτή την ανάρτηση (την προσωπική μου) στον Χρήστο Αερικό, ΕΔΩ, τον τοξοβόλο, τον πολλάκις Πρωταθλητή, που ασχολείται με την Νίκη για τον Αθλητισμό και όχι για τον τζόγο, την δόξα  ή το χρήμα, με όλη μου την αγάπη, ευχόμενη ΥΓΕΙΑ και τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ στη ζωή του, γιατί το αξίζει και το μπορεί!

Να πω κι ότι το διάβασα πηγαίνοντας Τήνο, και τις τελευταίες σελίδες.... στο πολυμεταφυσικό μου, γυρίζοντας;

Να το πω, κι ότι θυμηθώ, στα σχόλια.


***
Στο πήγαινε Τήνο. Μόνο για πάρτη του, θα έχανα την θέα θαλάσσης, δεν το συζητάμε!

Πόσο πολύ το αγάπησα αυτό το Άλογο.... - Άλογο ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΝΟΥ

...Είναι κάποιες μέρες και στιγμές της ζωής μας, που δεν έχουν αρχή, μέση και τέλος... γι' αυτό... όπως τα φέρει η ροή, (των εξηγήσεων), θα τα φέρνω.

Μια αρχή, ας πούμε ότι έγινε, ΕΔΩ, χθες.

Και μια άλλη σκόρπια ΑΡΧΗ, σε πολλά μπλογκςςςςςς (που λέτε κι εσείς οι ξενόγλωσσοι... και γελάμε με τα χάλια μας εμείς οι χωριάτες και οι χωριάτισσες... οι αγράμματες...), είναι ότι, αν δω άλογο, τό 'χω για ΆΓΙΟ, ότι είναι "Σημάδι", Αγίου.

...Και, πάμε στο κυρίως θέμα.

...Γυρίζαμε από ξενάγηση, κι εγώ η αχόρταγη, κλικ και κλικ, γέμιζα καλάθια, για να έχω να βλέπω και να σας δείχνω, κιόλας, άμα λά'χει, γιατί όχι;

Το πούλμαν έτρεχε, το τοπίο άλλαζε γρήγορα, η ματιά είχε δει, το κλικ είχε γίνει, ότι έπιασε, έπιασε!
Δε θα σκάσουμε, κιόλας!

... Είδα πολλά αγριοκάτσικα, ίσως και ήμερα και γελάδια, νά 'σου και δυο άλογα!
Ένα άσπρο κι ένα μαύρο, κοντά - κοντά, μούρη με μούρη, έβοσκαν μαζί!
Τί χαρά!!!

Να, κι άλλο, παρακάτω! Κοκκινωπό και μόνο του! Τί χαρά! Είδα και τα τρία χρώματα! Τί ΧΑΡΑ!!!

Φτάναμε, κι είχα δει, τρία!

Τί σημάδι, ΚΑΛΟ!!! Τί χαρά, μεγάλη!

Κι εκεί, στην τελευταία στροφή, γκλουπ, κι άλλο! Δίπλα στην ΠΑΝΑΓΙΑ!!! Τί ΣΗΜΑΔΙ!!!
Και χρώμα, Λευκό - Γκρι!

Τέσσερα τα Άλογα;

Δε μπορεί, το είδα! Έκανα και κλικ, ήμουνα σίγουρη όμως, ότι δεν θα φαίνεται, γιατί φτάναμε κι η μηχανή δεν ήταν στα χέρια μου!

Άργησα...
Τί κρίμα!

Κι ήταν Σάββατο απόγευμα, της Αγίας Πελαγίας και ήμουνα στην Τήνο!

...Χωρίς πρόγραμμα, έτσι, ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ... η ΑΝΩΤΕΡΑ ΔΥΝΑΜΗ... βρέθηκα ΕΚΕΙ, ακόμα, δεν το πιστεύω!

Αν δεν είχα αποδείξεις, θα έλεγα πως ήταν "ΟΝΕΙΡΟ", πως δεν πάω καλά, κ.λ.π.

***

Κι έφτασε η Κυριακή πρωί, αρκετά πρωί.

Να μην τα "χωρέσω" όλα εδώ, δε γίνεται, εκ των πραγμάτων. Ούτε βιβλίο δεν φτάνει. Κι είναι και καλοκαίρι, κι είναι κι οι ειδήσεις και τόσα άλλα.

Πήγα λοιπόν, ξανά στην Παναγιά μας, κι ύστερα... υπήρχε περίπτωση να μην ψάξω το Άλογό μου, που ήταν τόσο κοντά;

...Κι όταν τα μάτια μου το είδαν, όταν τα πόδια μου το έφτασαν, όταν συστηθήκαμε, κι αφού γίναμε φίλοι,  πια, κλαίγαμε που θα χωρίζαμε... δε φαίνεται, μα τόσο δυνατές στιγμές με άλογο, δεν μπορούσα να φανταστώ στην ζωή μου... αλήθεια, σας λέω!

Συγκινούμαι, ώρα στριφογυρίζει, αυτή η ανάρτηση, να ξέρετε, ΑΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ, θα ολοκληρωθεί, κάποια άλλη στιγμή.

Πείτε την, βιαστική και πρόχειρη.... που, δεν είναι.

"Εμπόδια" πολλά είχε, συν σοκ, για ότι δεν είδε εκεί, τότε η ματιά μου... και τα "είδα", απόψε.

Ναι, το Άλογο, η Καλή μου, (δεν ξέρω όνομα), ΕΚΕΙΝΗ την ημέρα, δεν ήταν ένα τυχαίο άλογο που φωτογράφιζα...

Ήταν μιλημένο από Αγία!... οπότε και ήταν, σα να "είδα" ΆΓΙΟ, από πολύ κοντά... κι ίσως... δεν τ' άξιζα...!

Σκόρδα, στην ΚΑΛΗ ΜΟΥ!

Να την χαίρονται τα "αφεντικά" της... και να μού την φιλήσουν, γιατί, εγώ, "φοβήθηκα"...

η δειλή.

***

Πόσο πολύ σ' αγάπησα - Χρήστος Θηβαίος - Άλογο ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΝΟΥ

...Σ'χωράτέ με, αγαπημένοι μου καλλιτέχνες, για τα πνευματικά σας... που "φαίνεται" ότι τα δυσφημίζω, μη κατέχοντας τα τεχνικά καλά και ο ήχος....

Είναι που όταν συναντιούνται σε βάθος, πολλές ψυχές, μαζί, ο ήχος... ο λυγμός... δε μπορεί να είναι κι ομοιόμορφος... κάπου, κάποιος, κάποια, ΘΑ ΚΡΑΥΓΑΣΕΙ...!
...Θα ακουστεί και παραφωνία... συμβαίνει και στην ζωή, όταν πολλοί άνθρωποι μαζί, κλαίνε... (Εδώ, έχουμε κι ένα ζώο που κλαίει, ένα χέρι που τρέμει, κι έναν αέρα που φυσάει, αδύνατον ο ίδιος τόνος... εσείς οι μουσικοί, ξέρετε καλύτερα.)
Ας είναι μέχρι εκεί, στο δικό μου το βιντεάκι!
Είναι που ήθελα να έχω την ροή... γι' αυτό και το κρατώ, μέχρι να με μαλώσετε.

Θα τα κάνω όμως και σωστά, ένα -ένα και θα φέρω ενημέρωση ανάρτησης απ' το μπλογκ, με περισσότερες εξηγήσεις.

ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ... που ΥΠΑΡΧΕΤΕ μουσικά και εκφράζετε ΚΑΛΥΤΕΡΑ... τις φωτογραφικές στιγμές μου.

Αυτά! Ήδη, είναι πολλά τα λόγια, για εδώ!

Πόσο πολύ σ' αγάπησα - Χρήστος Θηβαίος - Άλογο ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΝΟΥ

Υγ. ώρα 3 και 25, ξημερώματα... Αγίας Παρασκευής, σήμερα...
Μεγάλη κι αυτή η μέρα για μένα, όσο  και η Χάρη της...

Α! Χρόνια Πολλά,  και ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΑΛΟΥΧΟΥ!!!
Δε ξανάγινε!
Όταν λέω πως "κοιμάμαι με τα τσαρούχια... ", τί να πρωτο-προλάβω η γυναίκα, πες μου, τι;

Δώρο τα βιντεάκια μου, τα μεμονωμένα, κορίτσι!

Κρίμα που δεν κατέγραψα τα χλιμιντρίσματά του, όταν έφευγα... και τα νωρίτερα...

Ίσως καλύτερα, γιατί θα έκλαιγα... πολύ, δε θα το άντεχα.

Έμεινα πολύ ώρα εκεί... ίσως περισσότερο κι απ' την εκκλησία!

Ακουγόταν όμως, απ' τα μεγάφωνα, και... και η κάρτα είπε: "Η κάρτα έχει προστασία εγγραφής" και στοπ!

Οπότε... όταν Ανώτερη Χειρ, επεμβαίνει στην ζωή μου, κι είναι ΚΑΛΗ, "υπακούω".
Έμαθα καλά το μάθημά μου, πέρσι, την Μεγάλη Παρασκευή, που η άλλη φώτο-μηχανή, είπε: 'Τέλος, ως εδώ!"

Κι έτσι, ανήκουν τα παρακάτω μου, σε άλλες κάρτες, και δεν είναι της αποψινής ροής, λείπουν τα άλογα!

ΑΛΟΓΟ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΝΟΥ 1 και 2 και 3

και 4 και 5

υΓ. 3 ΚΑΙ 38, κοίτα να δεις, πόσα θα "χωρέσει" αυτή η ανάρτηση!
Θα συμπληρώσω και στα σχόλια ή με λινκςςςςς (περί ς, ξέρετε!)

Υγ. 5 και 05

Τα "μπέρδευε" πολύ το γιουτούμπ μας... απόψε.
Πολλά "λυπούμαστε", μού έγραφε...
Αναγκάστηκα να ξανα- ανεβάσω το 3.

Υγ. 5 και 28

Μας έφερε και το σωστότερο... για όσο.
Σέβομαι αφάνταστα τα πνευματικά δικαιώματα, αλλά...