Η ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΖΑΓΟΡΑΣ, έρευνα του Νίκου Διαμαντάκου, στο ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ΤΟΜΟΣ 78ος
Περισσότερα, ΕΚΕΙ!
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΑΞΙΑΡΧΕΣ, ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2020
Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2019
Βιβλίο Νίκου Γ. Διαμαντάκου - Εκκλησίες και εξωκλήσια της Ζαγοράς (Β' Έκδοση επαυξημένη και βελτιωμένη) 1
***
Βιβλίο Νίκου Γ. Διαμαντάκου - Εκκλησίες και εξωκλήσια της Ζαγοράς (Β' Έκδοση επαυξημένη και βελτιωμένη)
Εκείνη την δύσκολη για μένα ημέρα (6/8/19) επισκεπτόμενη τον Ιερό Ναό του Σωτήρα, Ζαγοράς, ΕΔΩ, αγόρασα το βιβλίο "του", που είναι για "μας" και για το μέλλον... να το διαβάζουν τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.
...Φυσικά το ξεφύλλισα και διάβασα αποσπασματικά τις επόμενες μέρες, γιατί είχα και μαστορέματα...
Ήθελα να το παρουσιάσω, μα μου έλειπαν φωτογραφίες!
Πρώτη σκέψη ο κήπος!
Κι όταν είδα την νεροκολοκυθιά μου πεσμένη στο τσιμέντο, ενώ την είχα δεμένη, να φτάσει στο μπαλκόνι μου, γονάτισα και την μάζεψα.
Αυτό το φυτό, "κάτι" λέει σε μένα, συνήθως.
Φυτρώνει μόνο του, πια, εκτός απ' την πρώτη χρονιά που είχα ρίξει σπόρους του αδελφού μου.
Για πολλούς λόγους, με συγκινεί.
...Μετά απόρησα, πως φωτογράφησα και το βιβλίο, εκεί, κάτω!
Αυθόρμητη κίνηση, πείτε εσείς, Ένωση Ιερών που πρέπει να ξαν' ανεβούν ψηλά, ένιωσα εγώ.
Βιβλίο Νίκου Γ. Διαμαντάκου - Εκκλησίες και εξωκλήσια της Ζαγοράς (Β' Έκδοση επαυξημένη και βελτιωμένη)
Εκείνη την δύσκολη για μένα ημέρα (6/8/19) επισκεπτόμενη τον Ιερό Ναό του Σωτήρα, Ζαγοράς, ΕΔΩ, αγόρασα το βιβλίο "του", που είναι για "μας" και για το μέλλον... να το διαβάζουν τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.
...Φυσικά το ξεφύλλισα και διάβασα αποσπασματικά τις επόμενες μέρες, γιατί είχα και μαστορέματα...
Ήθελα να το παρουσιάσω, μα μου έλειπαν φωτογραφίες!
Πρώτη σκέψη ο κήπος!
Κι όταν είδα την νεροκολοκυθιά μου πεσμένη στο τσιμέντο, ενώ την είχα δεμένη, να φτάσει στο μπαλκόνι μου, γονάτισα και την μάζεψα.
Αυτό το φυτό, "κάτι" λέει σε μένα, συνήθως.
Φυτρώνει μόνο του, πια, εκτός απ' την πρώτη χρονιά που είχα ρίξει σπόρους του αδελφού μου.
Για πολλούς λόγους, με συγκινεί.
...Μετά απόρησα, πως φωτογράφησα και το βιβλίο, εκεί, κάτω!
Αυθόρμητη κίνηση, πείτε εσείς, Ένωση Ιερών που πρέπει να ξαν' ανεβούν ψηλά, ένιωσα εγώ.
Κυριακή 18 Αυγούστου 2019
Πρόλαβα και το κερί μου στον Σωτήρα...
...Τον ρώταγα μέρες: "Πού θα με πας του Σωτήρος; Μόνο ΕΣΥ, ξέρεις!"
Μόνη μου δεν έκανα πρόγραμμα.
Να... που με πήγε, ΟΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΚΡΙΝΕ!... πως έπρεπε.
Και στον Ιερό Ναό Του, που τελικά ήταν κλειστός, αλλά μου άνοιξε ο Μανώλης, για να μην κουραστεί ο παπα-Δημήτρης.
Μπαίνοντας στο προαύλιο, είδα πολύ κόσμο στο μεγάλο τραπέζι, έξω απ' το σπιτάκι του παπά - Δημήτρη, κι όσο γινόταν πιο διακριτικά, έτρεξα να προλάβω ανοιχτή την εκκλησία.
...Δεν ήταν όμως, ανοιχτά, κι έτσι ξεκίνησα να φύγω.
Γυρνώντας, με είδε ο παπάς κι η παπαδιά, επέμεναν να καθίσω στο τραπέζι τους, έστω για ένα καφεδάκι και κουλουράκι... πώς να μην καθίσεις, όταν σε κοιτάζει συγκινημένος ο δάσκαλός σου;
"Α! Ώστε είσαι η Κατερίνα Σταματίου! Η μαθήτριά μου...!"
Δεν ξέρω από πια συζήτηση τον διέκοψα, κι ήταν ακόμα δακρυσμένα τα μάτια του, πάντως, συγκινήθηκα πολύ.
Ο παπά - Δημήτρης επέμενε να μου ανοίξει την Εκκλησιά για το κεράκι μου, ο Μανώλης πρόθυμος, είπε: "Θ' ανοίξω εγώ!"
...Κι έτσι, τρέξαμε κι οι δυο μας, γρήγορα στην Εκκλησιά, γιατί στον Άγιο Γεώργιο, η κηδεία περίμενε...
Μέσα στην Εορταστικά στολισμένη Εκκλησία, είδα και το βιβλίο του δασκάλου μου, σε νέα Έκδοση, επαυξημένη και βελτιωμένη και φυσικά, το αγόρασα.
"Έλα και θα τον προλάβεις, να σου γράψει και αφιέρωση!" είπε ο Μανώλης, μα όταν βγήκαμε απ' τον Ναό, είχαν φύγει όλοι απ' το τραπέζι, εκτός απ' τον παπά - Δημήτρη που με περίμενε να με πάρει με τ' αυτοκίνητο, μην τρέχω με τα πόδια, είναι και μακριά.
Ο ξάδελφος παπα-Δημήτρης, με πήρε μαζί του, να πάμε να χαιρετήσουμε μαζί, τον κοινό μας ξάδελφο Νίκο που Έφυγε νωρίς και απρόοπτα. (Ανακοπή στην θάλασσα).
Μόνη μου δεν έκανα πρόγραμμα.
Να... που με πήγε, ΟΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΚΡΙΝΕ!... πως έπρεπε.
Και στον Ιερό Ναό Του, που τελικά ήταν κλειστός, αλλά μου άνοιξε ο Μανώλης, για να μην κουραστεί ο παπα-Δημήτρης.
Μπαίνοντας στο προαύλιο, είδα πολύ κόσμο στο μεγάλο τραπέζι, έξω απ' το σπιτάκι του παπά - Δημήτρη, κι όσο γινόταν πιο διακριτικά, έτρεξα να προλάβω ανοιχτή την εκκλησία.
...Δεν ήταν όμως, ανοιχτά, κι έτσι ξεκίνησα να φύγω.
Γυρνώντας, με είδε ο παπάς κι η παπαδιά, επέμεναν να καθίσω στο τραπέζι τους, έστω για ένα καφεδάκι και κουλουράκι... πώς να μην καθίσεις, όταν σε κοιτάζει συγκινημένος ο δάσκαλός σου;
"Α! Ώστε είσαι η Κατερίνα Σταματίου! Η μαθήτριά μου...!"
Δεν ξέρω από πια συζήτηση τον διέκοψα, κι ήταν ακόμα δακρυσμένα τα μάτια του, πάντως, συγκινήθηκα πολύ.
Ο παπά - Δημήτρης επέμενε να μου ανοίξει την Εκκλησιά για το κεράκι μου, ο Μανώλης πρόθυμος, είπε: "Θ' ανοίξω εγώ!"
...Κι έτσι, τρέξαμε κι οι δυο μας, γρήγορα στην Εκκλησιά, γιατί στον Άγιο Γεώργιο, η κηδεία περίμενε...
Μέσα στην Εορταστικά στολισμένη Εκκλησία, είδα και το βιβλίο του δασκάλου μου, σε νέα Έκδοση, επαυξημένη και βελτιωμένη και φυσικά, το αγόρασα.
"Έλα και θα τον προλάβεις, να σου γράψει και αφιέρωση!" είπε ο Μανώλης, μα όταν βγήκαμε απ' τον Ναό, είχαν φύγει όλοι απ' το τραπέζι, εκτός απ' τον παπά - Δημήτρη που με περίμενε να με πάρει με τ' αυτοκίνητο, μην τρέχω με τα πόδια, είναι και μακριά.
Ο ξάδελφος παπα-Δημήτρης, με πήρε μαζί του, να πάμε να χαιρετήσουμε μαζί, τον κοινό μας ξάδελφο Νίκο που Έφυγε νωρίς και απρόοπτα. (Ανακοπή στην θάλασσα).
Κυριακή 10 Μαρτίου 2019
ΟΛΑ είναι μέσα μας!
***
Και ο μήνας είχε 8 και γιορτάζαν οι γυναίκες, λέει.
Φουλ "ενισχυμένη" μέρα και νύχτα...
Κι οι καμπάνες του Αγίου Νεκταρίου χτύπαγαν, γιατί υποδέχτηκαν αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας της Γερόντισσας, κι ενώ περπατώντας έτρεχα και ρύθμιζα την μηχανή μου σε σέπια, για να μην ανάψει φλας στην εκκλησία, είδα από μακριά το άσπρο άλογο!...
Ζουμ και ξανά ζουμ, οι αντοχές της μηχανής μου, θόλωναν, μαζί με τα μάτια μου...
...Μέχρι που και το άλογο, με αντιλήφθηκε, σταμάτησε να τρώει και γύρισε και με κοίταζε από μακριά...
Με είχε "ακούσει", με είχε νιώσει!
ΣΤΟΠ και ΠΑΝΤΑ νοερή ή και εξωτερική Προσευχή, στο ακριβές σημείο του από κει, που με σταμάτησε σαν Γυναίκα, η ίδια η Παναγία και μου ζήτησε να της δείξω τον δρόμο για την Ευαγγελίστρια, κατεβαίνοντας... το μεσημέρι, πριν πολλά χρόνια.
Κι από δω, το ίδιο βράδυ, η Ίδια Γυναίκα Παναγιά, με έσωσε και τράβηξε τον γνωστό της δρόμο, προς το Μοναστήρι της Γοργουπήκοου!
Κι από τότε, πάντα με τα πόδια και Στάση νοερή, όταν οδηγούνε άλλοι!
Κι είδα τον θάλαμο και θυμήθηκα την Γιώτα και το βιβλίο (ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΕΔΩ) των ξενιτεμένων Ελλήνων που είχα μέσ΄την τσάντα μου, για να μη χασομεράω, να διαβάσω μετά, μέσ' τα λεωφορεία, όσο!
Επιβαλλόταν ένα "κλικ"!
Ήταν "απόδειξη" αγάπης προς όλους!
Γνωστοί, άγνωστοι, πλούσιοι ή φτωχοί, ταλαντούχοι ή όχι, κοντά ή μακριά, η Ελλάδα και η Πίστη μας ενώνει!
Πασχαλούδες, λαδάκι και μεγάλο καθαρό ποτήρι, κι άναμμα καλό του καντηλιού, να φέγγει όλον τον κόσμο, στα σκοτάδια της νύχτας...!
Σέπια και γρήγορα... ας είναι!
Και ο μήνας είχε 8 και γιορτάζαν οι γυναίκες, λέει.
Φουλ "ενισχυμένη" μέρα και νύχτα...
Κι οι καμπάνες του Αγίου Νεκταρίου χτύπαγαν, γιατί υποδέχτηκαν αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας της Γερόντισσας, κι ενώ περπατώντας έτρεχα και ρύθμιζα την μηχανή μου σε σέπια, για να μην ανάψει φλας στην εκκλησία, είδα από μακριά το άσπρο άλογο!...
Ζουμ και ξανά ζουμ, οι αντοχές της μηχανής μου, θόλωναν, μαζί με τα μάτια μου...
...Μέχρι που και το άλογο, με αντιλήφθηκε, σταμάτησε να τρώει και γύρισε και με κοίταζε από μακριά...
Με είχε "ακούσει", με είχε νιώσει!
ΣΤΟΠ και ΠΑΝΤΑ νοερή ή και εξωτερική Προσευχή, στο ακριβές σημείο του από κει, που με σταμάτησε σαν Γυναίκα, η ίδια η Παναγία και μου ζήτησε να της δείξω τον δρόμο για την Ευαγγελίστρια, κατεβαίνοντας... το μεσημέρι, πριν πολλά χρόνια.
Κι από δω, το ίδιο βράδυ, η Ίδια Γυναίκα Παναγιά, με έσωσε και τράβηξε τον γνωστό της δρόμο, προς το Μοναστήρι της Γοργουπήκοου!
Κι από τότε, πάντα με τα πόδια και Στάση νοερή, όταν οδηγούνε άλλοι!
Κι είδα τον θάλαμο και θυμήθηκα την Γιώτα και το βιβλίο (ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΕΔΩ) των ξενιτεμένων Ελλήνων που είχα μέσ΄την τσάντα μου, για να μη χασομεράω, να διαβάσω μετά, μέσ' τα λεωφορεία, όσο!
Επιβαλλόταν ένα "κλικ"!
Ήταν "απόδειξη" αγάπης προς όλους!
Γνωστοί, άγνωστοι, πλούσιοι ή φτωχοί, ταλαντούχοι ή όχι, κοντά ή μακριά, η Ελλάδα και η Πίστη μας ενώνει!
Πασχαλούδες, λαδάκι και μεγάλο καθαρό ποτήρι, κι άναμμα καλό του καντηλιού, να φέγγει όλον τον κόσμο, στα σκοτάδια της νύχτας...!
Σέπια και γρήγορα... ας είναι!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)