Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Αθανάσιος (Άθανας). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Αθανάσιος (Άθανας). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 9 Μαΐου 2018

Για την Υπερμέρα μου.

...Προσπάθησα να μπω νωρίτερα που ήμουνα φουριόζα... δεν με έβαζε.
Κόκκαλο η εντολή της σύνδεσης, πρώτη φορά, σήμερα.
Στο κόλλημα της αποσύνδεσης, έχω συνηθίσει.. Πατάω πολλές φορές και κάποια στιγμή, βγαίνω κι απ' τα μπλογκς.
Ως πότε θα κρατήσει αυτό, δεν ξέρω.

Τι θα έγραφα;
Για την Υπερμέρα μου.
Ας είμαστε ΚΑΛΑ, άλλη στιγμή, αναλυτικά, όπως ΤΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ!.
Έχω πολλές πρόχειρες αναρτήσεις στο άλλο, ελπίζω πως θα "σταλούν", σήμερα, εκτός απροόπτου.
Να είστε Καλά, όσοι με νοιάζεστε, με χ τρόπους.
*************

YΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Της 11 Μάη 2018
Τι να γράψω;
Γι’ αλλού ξεκίνησα, πολλές δουλειές είχα να κάνω.
Πριν ξεκινήσω, Του είπα:
«Εσύ ξέρεις, Καλύτερα, πόσα θέλω να προλάβω! Όπου νομίζεις Εσύ, ότι πρέπει να πάω, οδήγησέ με!...»
Εκείνη τη στιγμή είδα μερικές τις λαμπάδες που είχαν ξεμείνει απ’ το Πάσχα.
Τις πήρα σκεφτόμενη: « Σίγουρα θα βρω εκκλησία, μπροστά μου!»
Στο ταξί,
…Άκουσα την φωνή μου να λέει: «Ανάληψη»!



Μου έχει ξανασυμβεί.
Είχα και τις λαμπάδες και τα λουλούδια…
Οι λαμπάδες όμως, δεν στέκονταν! Δεν είχε βάθος η άμμος των κεριών.
Οπότε ή στο καλαθάκι με τα καμμένα ή, ΑΝ είναι ανοιχτά, να μπω στην εκκλησιά!

*********






Είδα ότι ήταν ανοιχτά!
Ο Άγιος Λουκάς στην Ανάληψη Βόλου!

Δεν το ήξερα!
ΤΙ ΣΗΜΑΔΙ!
Πρώτη φορά "ευωδίαζε" έτσι η Εκκλησία, μπαίνοντας απ' την πόρτα!
Αν και υπήρχε μια γενική φασαρία, λόγω καθαριότητος, δεν χρησιμοποίησα φλας (ούτε στην μηχανή κατέχω πολλά), οπότε, ασπρόμαυρες!
ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ!
Μέχρι που βγήκα απ' την πόρτα του Ιερού Ναού, ευωδίαζε!
(Δεν έχω γράψει για ένα Σημάδι Του, σε "όνειρό" μου, ίσως, κάποτε! Τι να πρωτογράψει κανείς;)








Άγιε Εφραίμ, ΥΠΟΜΟΝΗ!

***********





Κι ύστερα, πήρα τον δρόμο για τις δουλειές μου και τον κατήφορο για κέντρο.

Κ.λ.π.
Σ’ ένα μαγαζί, πρόσεξα μια εικόνα Αγίου, μα ήταν κρυμμένη. Δεν φαίνονταν καλά.
Ήμουνα συγκλονισμένη κι απ’ τον Άγιο Λουκά, ήθελα να βεβαιωθώ.
Ρώτησα, δεν θυμόντουσαν, ζήτησα να ΤΟΝ δούμε.
Ώ, ναι! Ήταν ο Άγιος Νεκτάριος!
(Δεν φωτογράφησα)


Κι ύστερα, βρήκα έναν αρκετά γνωστό.
Μιλήσαμε και τα σχετικά και κάπου εκεί, μού λέει:
«Είχα πάει στον Άγιο Αθανάσιο, στο Άγιο Όρος! Αν έχεις δει στο ίντερνετ, Εκεί που ανεμίζουν την Ελληνική Σημαία, Εκεί, πήγα! Πολύ ζωντανός, Άγιος! Τρεις φορές πήγαν να τον πάρουν από Κει, πήρε φωτιά το μοναστήρι! Δε θέλει να φύγει, με τίποτα από Κει!»

…Είχα μείνει!
Τι σύμπτωση! Τι ΣΗΜΑΔΙ!
«…Αν είσαι τυχερή…να ψάξω…»

…Μόνο τυχερή;
Βρήκε και μου έδωσε μια εικονίτσα.
…..









Αυτό το τριαντάφυλλο, έχει την ιστορία του!
...Όπως και όλα τα τριαντάφυλλα του κόσμου!...


Τι να γράψω;
Από κει και πέρα, ευωδίαζε ΟΛΟΣ ο δρόμος μου!...
Στο λεωφορείο, παντού!

Υπερμέρα, είχα γράψει… ΝΑΙ!

Δεν είχα τελειώσει  όλες τις δουλειές μου, όχι, μα χάρηκα που ο Χριστός μας, με είχε οδηγήσει, ΠΡΩΤΑ, ΕΚΕΙ, για να "συναντήσω" τους Αγίους ΤΟΥ! 

Τρίτη 4 Ιουλίου 2017

Άγιος Αθανάσιος (Άθανας), Ζαγοράς

*******************

Άγιος Αθανάσιος (Άθανας), Ζαγοράς

Σε προηγούμενη ανάρτηση των Αθηνών, έγραφα πως πέτυχα τον Άγιο Αθανάσιο κλειστό, αλλά πήρα το μήνυμα, πως με περιμένει στο χωριό μου.
Νόμισα πως το μετέφρασα σωστά, εννοώντας, πως θα πήγαινα για άλλη μια χρονιά, μέχρι το προσκυνητάρι, κάτω στους πρόποδες, όπως κάνω τα τελευταία χρόνια και τον χαιρετάω από μακριά.
Στην άδεια, εννοώ, ναι, και θα μάζευα και κυκλάμινα που πάντα μου έχει φυλαγμένα…
Τελικά, όντως ήθελε να πάω και μάλιστα γρήγορα!
Μέρες πάλευα με τα βάτια της αυλής, πτώμα στην κούραση, κάποια στιγμή χτύπησε τηλέφωνο ο άντρας μου.
«Να πας να ρωτήσεις τον παπά, αν νοικιάστηκε το περίπτερο και να μου πεις! Κάποιος ενδειαφέρεται.»
Απογευματάκι, πήγα να τον βρω, έλειπε όμως και μιλήσαμε τηλεφωνικά, με την βοήθεια της νεοκόρου.
Εκεί που χαιρέτησα για άλλη μια φορά τον Άγιο Γεώργιο, ακούω την νεοκόρο Καλυψώ, να μου λέει:
«Κατερίνα, μιας και είσαι εδώ, δεν έρχεσαι κι εσύ, αύριο, να μας βοηθήσεις, γιατί θα είμαστε μόνο δυο γυναίκες, να καθαρίσουμε τον Άθανα, για την γιορτή του;
Έμεινα άφωνη.
Ανατρίχιασα. Νόμισα πως τα λόγια της τα έλεγε Άλλος!
Κοιτώντας το χέρι μου που είχα δεμένο, γιατί πονάει απ’ την κούραση, έχει αποκτήσει ήδη και ευαισθησία, γυρίζω και της λέω:
«Θα έρθω!»
Αυτό ήταν!
Όσο μπορούσα θα βόηθαγα, με την ψυχή μου!
Πέμπτη 26 Ιούνη, πρωί πρωί, ανηφορήσαμε.
Είμασταν περισσότερα άτομα. Πέντε στην αρχή, μετά ήρθε και ο παπάς με την παπαδιά του, σύνολο επτά!
Φύγαμε μεσημέρι, κουρασμένοι απ’ την ζέστη, σωματικά, ψυχικά όμως, γεμάτοι!
Πολύ ιδιαίτερη εμπειρία, δεν την είχα ξαναζήσει!
Συγκλονισμένη απ’ τα Θαυμαστά Του, συγκινημένη απ’ την τιμή, να με θέλει, να βοηθήσω κι εγώ!
Όπου να ‘ναι, θ’ αρχίσει η αγρυπνία, εκεί!
Έτοιμα ήδη τα καντηλάκια με το λαδάκι μου, κ.λ.π. για την Γιορτή Του, Βοήθειά μας, για όλον τον κόσμο!

Περισσότερα, άλλη στιγμή! 


























Το παρεκκλήσι του Αγίου Συμεών, αδύνατον να μού σταθεί....!
Είχε τους "λόγους" Του και τα Σημάδια Του!








Η πρώτη εικόνα ΤΟΥ που είδα, όταν καταφέραμε να ανοίξουμε την πόρτα....
...Ιστορία. Δεν άνοιγε. Ήθελε περισσότερο "βάθος" η Προσευχή μας.



















































Το φυτίλι  της φύσης, θάμνος δίπλα στον Άγιο!





































Και το βιντεάκι της καμπάνας: