Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πουλιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πουλιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018

Το κάτιασμα των ψαρονιών...

Περνούσα απ' την Ερμού, σταμάτησα λίγο να κάνω τον Σταυρό μου, βλέποντας το καμπαναριό του Ιερού Ναού της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και τότε, πέρασαν από πάνω μου, τρις ομάδες ψαρόνια, που πήγαιναν στο μεγάλο δέντρο, για ύπνο.
Πόσο συγκινήθηκα, δεν φαντάζεστε!
Πρώτη φορά που είδα, ήταν τότε, στο Νοσοκομείο με τον πεθερό μου. (ΕΔΩ) (το 2009 όμως, χόρεψαν τα ψαρόνια...)
Δεύτερη στο ποτάμι του κέντρου του Βόλου. (δύσκολο να το βρω)
Τρίτη αυτή.

Κράτησα... όσο γινόταν, γιατί ήμουνα βιαστική.
Αυτό το μπαλάκι το μαύρο, δεν καταλαβαίνω τι είναι.

Το κάτιασμα των ψαρονιών...


***







Πέμπτη 21 Ιουλίου 2016

... Νεογέννητο

Ήταν το περιστέρι ... (δεκαουχτουράκι) που πέταξε στο μπαλκόνι μου, μόλις έφθασα σπίτι.

Ήταν σίγουρα απ' τα αυγά που σώσαμε, όταν κλαδεύτηκαν τα δέντρα...

"Ευχαριστώ" και "Καλώς Όρισες", έλεγε το πέταγμα...

Φυσικά, συγκινήθηκα!

Δε θέλω και πολύ ή πολλά!

Ένα σημαδάκι, φτάνει!










...Κι ύστερα πέταξε παρακάτω... με πλάνο και τα χώματα... που στάθηκαν, κατόπιν, επιδιορθώσεως της Βλάβης...